Ik ging naar bed met hoofdpijn en terwijl ik nog wat lag te mediteren werd het alleen maar erger. Minder, want zo kon ik natuurlijk niet in slaap vallen. Ik besloot een imaginatie te doen. Meestal lukt dat niet zo goed als ik het met beelden probeer dus ik deed het door fantaseren.
Ik ging een kamer binnen door een deur waarop ik met grote letters hoofdpijn had gezet.
Het was donker in de kamer en ik wist niet echt hoe nu verder te gaan. Ik werd me bewust dat ik een beeld van mijn broer even voorbij zag flitsen. Ik voelde een soort grote stappen zoals klein duimpje in de laarzen van de reus en ook flitste een gedichtje van Annie M.G Schmidt door mijn gedachten over een reus. Dat bracht me nog niet verder dus besloot ik met de hoofdpijn mee te gaan. Ik werd me bewust van een soort koude die via mijn schouders naar mijn nek trok, ondanks dat ik het lekker warm had en dicht onder de dekens lag. Met de kou trok een boel van de hoofdpijn weg. Toch ben ik later een aspirientje gaan halen want slapen lukte niet met het restje pijn dat overbleef.
Mijn idee is dat ik teveel spanning in mijn hoofd had gekregen door tv en lezen.
Hieronder het gedichtje, dat vond ik altijd reuzespannend als kind.
De wim-wam reus
In de wilde zwarte bossen woont de wim-wam-reus
met de wim-wam oren en de wim-wam neus.
's Avonds loopt hij daar te darren in de maneschijn
en als hier de kleine kindertjes ondeugend zijn,
kan die reus dat altijd horen
met zijn wim-wam oren,
en als jij niet naar je bedje wilt, 't is heus, heus, heus
kan die reus dat altijd ruiken met zijn wim-wam neus.
En dan komt hij naar beneden op zijn wim-wam paard
met de wim-wam poten en de wim -wam staart,
Dwars door alle wilde bossen in galop lop lop
over honderduizend heuveltjes van hop hop hop
springt over alle sloten
met zijn wim-wam poten
springt over alle sloten met een griezelige vaart
en maar zwaaien en maar zwaaien met zijn wim-wam straat!
Pas maar op, pas maar op, voor de wim-wam reus
met de wim-wam oren en de wim-wam neus,
want als jij niet naar je bedje wil en jij bent stout
geeft die reus je op je bibs met een lang eind hout!
en geneens gewoon hout
nee, nee!
Wim-wam hout!
| 
Zo dat is een lange tijd geleden. Kan je nagaan hoe stil alles stond bij mij. Ik nam niets meer waar. Meditatie lukte niet meer. Ik had er ook geen zin in. Enfin het was niets meer op spiritueel gebied. De laatste tijd lijkt het wel meer te stromen. Ik voel weer iets meer en tijdens meditaties en imaginaties gebeurd er wel weer eens wat. Helemaal terug is het nog niet en dat verwacht ik ook niet. Maar ik kan wel weer wat dingetjes neer gaan zetten op dit plekje.
